Deze week kregen wij het droevige bericht dat onze oud-collega Harry Beyers is overleden. Vijftien jaar lang zag je, als je bij ons op school binnenkwam, éérst Harry. Vriendelijk, met een lach of een grap, een beetje met samengeknepen ogen dan, begroette hij je aan de deur. Als je jarig was, hoefde je er niet op te rekenen het geheim te kunnen houden: hij had je in de vroege ochtend al gefeliciteerd op de personeels-whatsapp. Aan het begin van dit schooljaar ging hij met vervroegd pensioen. Helaas heeft hij daar veel te kort van kunnen genieten.
Harry is inmiddels in besloten kring begraven. We wensen zijn familie heel veel sterkte met het verlies.
