2001 Memphis

Memphis

De groep leerlingen, die op dit moment verblijft in Memphis, mailt ons regelmatig. Het eerste bericht kwam helaas niet goed door, maar dat is inmiddels hersteld. We krijgen al met al een goed overzicht van al hun avonturen. Ook de nog volgende mailtjes zullen we direct op de site zetten. Er zijn ook veel foto's gemaild, maar het vraagt veel tijd om deze goed op de site te krijgen. Ze moeten nog gesorteerd en soms gedraaid worden, maar daarvoor ontbrak de tijd. Inmiddels heeft Fred Koene van het VCL heeft een mooi overzicht gemaakt van alle foto's. Klik hier

Wie wil weten op welke school onze leerlingen terecht zijn gekomen moet klikken op

www.memphis-schools.k12tn.us/index_a.html

Je komt dan in een openingsscherm van alle scholen in Memphis.

Aan de linkerkant kun je dan zoeken naar White Station High

MAILOVERZICHT
Zaterdag 24 Februari (Dag 1):

Zondag 25 Februari (Dag 2):

Maandag 26 Februari (Dag 3)

Zaterdag 24 Februari (Dag 1):

'S ochtends verzamelden we om kwart voor 9 op Schiphol, iedereen was
zenuwachtig, alhoewel de meeste dat niet wilden toegeven.
Nadat we allemaal zeker 5 keer waren doodgeknuffeld door de moeders, en
allemaal plechtig beloofd hadden dat we er voor zouden zorgen dat we
allemaal dagelijks wel genoeg vitamientje's binnen krijgen, gingen we door
de douane.
En niet veel later stapten we dan ook daadwerkelijk het vliegtuig in, op weg
naar ons overstap-punt in Chicago.
Het vliegtuig (een Boing 777) zag er mooi uit, en het hoogtepunt waren nog
wel de TV-tjes die in de stoelen waren ingebouwd. (Op die TV-tjes waren o.a.
films te zien als; Lucky numbers, Meet the parents en een paar Cartoon
Network-films.)
In Chicago stapten we over in een vliegtuig dat binnen 2 uur naar Memphis
vloog.

De tijd 'vloog' voorbij en voor we het wisten liepen we de ontvangsthal van
Memphis binnen, daar stonden 10-tallen mensen met naam-bordjes te zwaaien.
En wij ontmoetten toen dus voor het eerst onze 'ouders'. Toen iedereen zich
had voorgesteld, werder er tasjes uitgedeeld met daarin allemaal
'spulletjes' (zoals CD's, speldjes en T-shirts).
Daarna liepen we met z'n allen naar beneden, en na zeker 10 minuten te
hebben gewacht, kwamen we er achter dat onze bagage nog op Chicago stond!
Dus moesten we allemaal een 'bagageclaim' invullen, en maar hopen dat de
bagage de volgende dag netjes thuis zou worden afgeleverd. Want 16 dagen met
1 onderbroek is ook niet alles!
Maar gelukkig werd onze bagage de volgende dag rond 2 uur 's middags
afgeleverd.

Toen we met de auto onderweg waren naar huis, hadden Ben (de Ned. jongen
waarmee ik in het gastgezin zit) en ik al besloten dat alles hier 2 keer zo
groot is als in Nederland. Die gedachte werd versterkt toen we de koelkast
(met een afmeting van ongeveer 3 bij 3 meter) van ons gastgezin zagen en de
daarin gekoelde fles Sprite (een 3 liter-fles).

Naar menu

Zondag 25 Februari (Dag 2):
Deze dag was ingeroosterd onder het motto; "Spend time with host family", en
dat gebeurde dan ook. Het was een soort uitrust dag, want we stonden pas om
11 uur op en er waren geen plannen voor de rest van de middag.
Ben en ik besloten om 's ochtends de hond uit te gaan laten (want dat is
natuurlijk DE manier om te zien in wat voor buurt je bent aangekomen) en we
zijn daarna met de 15-jarige broer (Keith) van onze gastgezin-jongen (Mark)
naar de shopping-mall even verderop gegaan.

Maar het hoogtepunt van de dag was nog wel de (op het laatst ingeplande)
basketbal-wedstrijd van 'The Memphis Tigers'. Dat is het basketbal-team van
de universiteit van Memphis en die speelde die avond een finale tegen een
team uit Florida.
Maar dat deze wedstrijd zó belangrijk was, merkte ik pas toen ik het op TV
zag, en daarna ook nog in de krant.
De wedstrijd werd gespeeld in 'The Pyramid', zoals de naam als zegt is dit
een super-groot, piramide-vormig gebouw. We kwamen er met de bus aan, en je
zag meteen al de hordes Tiger-fans.
Toen we op de tribune zaten, zag je pas echt hoe idolaat men hier is van
basketbal; volle tribune's, gillende mensen, dansende cheerleaders en
natuurlijk ook nog entertainers in een tijger-pak, die d.m.v. trampoline's
basketballen in de baskets dunken.
Één grote Amerikaanse chaos dus...
De wedstrijd begon meteen goed, The Tigers kwamen al vrij snel op een 12-0
voorsprong. Na de 2de periode gingen we opeens naar een sky-box, want een
vader van één van de Memphis-leerlingen had daar een sky-box. Vanaf daar kon
je alles véél beter zien.

De wedstrijd was leuk, maar het leukste was misschien wel dat de
cheerleaders naar onze sky-box kwamen, en we van hen zelfs gratis een
gesigneerde poster (t.w.v. 5 dollar) kregen met daarop al de cheerleaders.
Maar we besloten dat we die poster als presentje voor de eigenaar van de
sky-box ophingen in de sky-box. (Tot grote vreugde van de eigenaar van de
sky-box!)
De wedstrijd eindigde uiteindelijk in een 79-61 overwinning voor The Memphis
Tigers, wat betekende dat The Tigers kampioen waren geworden.

Naar menu

Maandag 26 Februari (Dag 3):

Dit was 1 van de dagen waar het hele project om draaide, want we gingen
vandaag naar school (de "White Station High School"). We hadden de school al
eerder gezien, en toen was ons al opgevallen dat de school zeker 3 keer zo
groot is als onze scholen.
We verzamelden in de bibliotheek waar we werden voorzien van heerlijke
muffins en fruit-salade (wat zullen onze moeders blij zijn als ze dít horen,
VITAMIENTJES!), maar er werd niet al te veel gegeten, want de meeste van ons
hadden nét ontbeten. (En u moet weten dat een Amerikaans ontbijt niet alleen
maar één boterhammetje is! Dat valt behoorlijk zwaar.)
Maar ach, 't was goed bedoeld...

Vandaag was het 'Black History Day', en dat werd ook op de WSHS gevierd, dus
verzamelde de hele school zich in de aula (die overigens gemakkelijk ruimte
biedt voor de ongeveer 2000 leerlingen van de school). Daar werd een 2,5 uur
lang programma opgevoerd, waarin allemaal verschillende dingen werden
gedaan. Zo waren er mensen die een verhaal vertelde, een toneeltukje deden
en er was zelfs een gospel-koor.

Toen dit programma klaar was, gingen we naar de les. Wij liepen de hele dag
met iemand mee, en volgde dus al de lessen die diegene heeft. (Amerikaanse
mensen hebben elke dag hetzelfde rooster.) Mijn 1ste les was economie, er
was mij van te voren al verteld dat die lerares erg saai was, en ik kan u
zeggen dat ik het daar volledig mee eens was!
We zaten op stoelen en we hadden géén tafels (schrijft niet érg
gemakkelijk), de verf op de muren had het al een paar jaar geleden begeven,
en er was zelfs een lekkage aan het plafond. Het lekkende water werd
opgevangen door een mooie, grote, witte emmer.
Ik doe nu wel erg negatief over de school, maar de jongen die ik die dag
volgde zei wel dat dit lokaal het slechtst was onderhouden (ik geloofde hem
zo!).

Toen ik pauze had ging ik met hem naar de kantine, en ook hier geldt dat
alles groter is.
(Inmiddels hadden we onze theorie bijgesteld; het is niet zo dat hier alles
atijd 2 keer zo groot is, het is meestal nóg groter. Daarom besloten we de
variabele X te formuleren, X kan alle waarden aannemen, maar níet lager dan
1 want het blijft hier altijd groter dan bij ons.)
X was in het geval van de kantine zeker 4!
In de kantine zat ik rustig met 5 andere Nederlanders aan een tafel te eten,
tot we opeens werden bestormd door een 3-tal Amerikaanse meisjes die ons
allemaal vragen gingen stellen. Ook zeiden ze alsmaar tegen Ben; "Oh, your
hair is sooooo cute!". (Ben heeft stekeltjes-haar, vandaar...)
We hadden allemaal een papieren broodzak(je) meegkregen van de
host-family's, want ze zeiden dat het eten van de kantine niet zo lekker
was. Na even in de keuken gekeken te hebben, was ik ook erg blij dat ik m'n
eigen lunch bij me had. In dat zakje zat niet alleen maar een paar
boterhammen, nee... 2 boterhammen, 1 blikje cola, 1 zakje met chips, 1 zakje
met chocolade-koekjes en een paar snoepjes. Wat een héérlijk land!

Later die avond gingen de meeste van ons naar de basketbal-wedstrijd van het
schoolteam. Er was mij verteld dat dit team al een jaar niet meer had
verloren, en dat het tot de top-5 van de Amerikaanse school-teams behoort.
Best goed dus!
De wedstrijd werd gespeeld in de gymzaal van de school, (X is in dit geval
zeker 4, want het was een mooie, grote, ronde zaal met aan alle kanten van
het speelveld grote tribunes).
Maar de leuke sfeer die er aan het begin van de avond hing was al snel over
toen 'ons' schoolteam op achterstand kwam. Uiteindelijk verloren ze zelfs de
wedstrijd en de hele school was teleurgesteld, sommige cheerleaders moesten
zelfs huilen. (Dat geeft maar aan hoeveel basketbal voor ze betekent, en hoe
weinig dit team had verloren.)
Ik vond het niet zo erg dat ze hadden verloren, want ja.. iedereen verliest
wel is, maar toen ik dat tegen iemand zei werd me dat niet echt in dank
afgenomen.

Dit was een verslag van de 1ste 3 dagen van een nú al onvergetelijke reis
naar Memphis, Tennessee.

Olivier van Kleef (oliviervankleef@hotmail.com)

Naar menu

Vrijdag 2 maart 2001 3:15 am

Hee y'all...
Hier Sabine en Eveline en.....Graceland.
We zijn gisterochtend om 7.15 uur afgezet op WHITE STATION (zoals elke
morgen) en gingen op weg naar Graceland en daar 'everywhere' Elvis
gezien....Was echt grappig om te zien, maar kan me niet echt voorstellen dat
huilende massa's op zijn verjaardag daar voor zijn huis of graf staan. Maar
het was een good experience.
Wat geshopt en gegeten, het vet drooooop eraf en toen op weg naar een
radiostation, waar we een rondleiding hebben gekregen, was tof, want er
waren bekende ' dj's' van America, al zegt ons dit natuurlijk maar weinig.
Vanuit daar over Beale Street gelopen, de 'hoofdstraat' van Memphis, met een
hoop jazzcafe's etc...Echt heel erg gezellig, al zat er vootr ons geen
biertje in...You really have to show me your ID....Na deze toffe/vermoeiende
dag weer naar WHITE STATION en naar de hostfamily's. Eef en ik zijn nog met
vcrienden van Nicole (onze host, een heel tof meije van 18) Japans gaan
eten, was heel gaa! En daarna, geheel uitgeput naar bed....
Over vandaag laat Thomas jullie wat weten.
xxx Sabine en Eveline.

Hier is het verslag van vrijdag.

MVG

Bauke Vollebregt

Op vrijdagochtend zijn we naar het civil right museum in Memphis geweest. Dit museum laat de strijd zien die manen als Malcom X en Dr. Martin luther King hebben afgelegd in hun poging de zwarte Amerikaanse bevolking dezelfde rechten te geven als de blanke bevolking. Het museum laat in chronologische volgorde de gebeurtenissen en veranderingen zien. De hele voorstelling is behoorlijk aangrijpend. Het laat de talloze moorden op onsschuldige Afro-Amerikanen zien en al de blanke moordernaars die vrij uit gingen.

Na het museum zijn we met een apart tramlijntje door het centrum vam memphis gaan crossen. Het centrum van memphis is trouwens niet te vergelijken met Europese centra. Er zijn wat winkeltjes en wat muziektentjes en dat is het. Dit komt waarschijnlijk doordat Memphis zo ongelooflijk uitgestrekt is. Via het tramlijntje kwamen we bij allerlei kunstwinkels en coffeehuizen. Na enkele winkels gezien te hebben zijn we naar huis gegaan. Die avond zou er ergens een gigantissch feest moeten zijn. Het feest ging echter niet door wat redelijk zwaar irritant was.

De hele twee weken in Memphis is ongelooflijk en iedereen geniet er ongelooflijk van. Amerika is zo ongelooflijk anders dat je het niet kan voorstellen

Bauke Vollebregt

V5.1 RML

Naar menu

_________________________________________________________________________

Zondag 4 maart 2001 1:06 am

Beschrijving van het bezoek aan het stadion van de Memphis Redbirds

Hier zal ik, Thomas Wilbers uit V44, een korte beschrijving geven van het
bezoek aan het stadion van het baseballteam van Memphis, de Memphis
Redbirds op donderdag 1 maart. Het is dus aan alle leerlingen op het
Montessori Lyceum (en VCL?) te Rotterdam die geinteresseerd zijn in de
beschrijvingen van de dagtochtjes die jullie medeleerlingen maken in
Memphis, USA dat zij op de Montessori-site gaan kijken en dus leuke
verslagen lezen.

Je eerste impressie of idee dat je erbij krijgt als je er naar toe loopt is
dat je niet kan geloven dat in dit ogenschijnlijk doodgewone gebouw met een
enkele ingang en uitgang gewoon achter de muren een openlucht-stadium is met
grote tribunes. Maar op het pleintje voor dit ‘gebouw’ staat wel een hele
kicke reusachtige honkballer. (Leuk voor de foto’s!)
Ook bij binnenkomst lijkt het wel een doodgewoon kantoorgebouw met een luxe
hal maar je krijgt wel een hint want er is dus een grote fanshop van de
memphis redbirds en er hangen hier en daar wel een vaandel en een vlag of
zo.

Een kicke shop met kicke dingen maar wat zeker het vertellen waard is
tenminste als je een goed gevoel voor humor hebt en ook een beetje goede
fantasie is het volgende: Er staat daar in die zaak zo’n kooi die hoort bij
zo’n spelcomputer waarmee je voor een dollar of zo een paar ballen kan slaan
met zo’n knuppel die is beplakt met dat ‘infraroodgevoelige’ papier of zo,
en dat ding heeft dus een groot beeldscherm waarop die ballen op je af
lijken te komen en je moet dus net doen alsof je slaat op het juiste moment.
Roderick is deze best komische idioot uit Den Haag die dat dus wel eventjes
zal doen. Nou, men lacht zich nog kapot om Roderick want wat doet deze
mongool; hij stapt naar voren als de bal op hem af lijkt te komen en ramt
met zo’n gore loeiknal zijn knuppel tegen dat oh zo broze beeldscherm op de
plek dat hij dacht de bal er wel ‘uit’ zou komen. Godzijdank bleef het heel.

De gids liet ons gewoon alles zien wat interessant was zoals de kleedkamer,
de skyboxen, de perskamer en natuurlijk het veld. Toen zaten we dus in deze
luxe lounche, skybox of wat het dan ook was met een goed uitzicht op het
veld en kwam er ineens zo’n bizar luxe (een beetje overdreven) lunch op
tafel ,met gewone lekkere nederlandse boterhammen en kaas en worst en
cookies zoals we tot dan toe nog geen lunch hadden gekregen.

Het was dus een heel leuke en soms ook een beetje interessante rondleiding
waarbij je een lekkere lunch kreeg en allemaal leuke gratis souveniers zoals
een baseball, stickers, het jaarboek van de memphis redbirds en ook reclame
folders ervan maar het leukste was zeker de binnenkomst met die
mongolenactie van Roderick!

Dan ben ik hiermee aan het einde van mijn beschrijving gekomen en dan wil ik
graag van deze gelegenheid gebruik maken om de groeten aan mijn klasgenoten
en alle andere die ik ken te doen als zij dit lezen (NOT!) en ik zie jullie
over een tijdje weer, in ieder geval hebben wij het hier lekker naar en is
het tot nu toe alleen maar lachen geweest!

De Mzzl,

Thomas Wilbers, V44

Naar menu

08-03-2001
Hi,
vandaag mag ik (Danielle) een stukje schrijven!
We zijn eerst met zijn allen gaan ontbijten. Dat was erg lekker. Ik had een
wafel, maar je kon ook lekkere pancakes nemen. Zo als alles in Amerika, vond
ik het ontbijt erg groot. Daarna zijn we met de bus langs de univeriteit van
Memphis gereden. Die was erg groot. Ook hadden ze er veel
studentenhuizen(dus geen "flatjes!") er omheen. Toen zijn we weer eens gaan
shoppen. Er was een winkeltje met spulletjes van 'the Tigers' (memphis
basketball team) en van de universiteit van Memphis. Toen werd het tijd voor
het echte shopwerk: de outlet store!
Daar kon je veel leuke dingen kopen voor weinig geld. Toen werd het
onderhand wel weer tijd voor de lunch. We zijn naar een cafe geweest. Daarna
gingen we naar een van de lievelings dingen an Fred Koene, het museum. Het
was een een 'rock en soul museum'. Je kreeg een soort van disc-man op je
hoofd en daar hoorde je muziek van o.a. B.B. King.
We bleven er een half uurtje, want het was erg klein. Volgens Fred kon je er
veel langer blijven, dus die lieten we daar dan ook achter. En gingen wij
zwemmen. Voor we ons konden omkleden moesten we een papier tekenen om er in
te komen. (gelukkig gebeurd dat niet in nl) Uiteindelijk hebben we maar een
half uurtje gezwommen. Want Jan Pieter maakte per ongeluk een ring uit het
bad stuk. En ik dook in het water, wat verboden was. (erg kinderachtig dus)
Er was gelukkig nog wel een sauna waar we in mochten, anders hadden we al
helemaal voor niks betaald. Na dat zwemmen hebben we Fred weer opgehaald,
hij was nog maar net klaar. (hoe is het mogelijk?!) En toen zijn we naar
East Highschool gegaan, om daar te eten met de leerlingen die naar Nederland
terug komen. Dat was erg gezellig. We hebben tenslotte nog een groepsfoto
gemaakt, die je ook op deze pagina kan zien.
groetjes
Danielle