Tschüss, meneer Leive!
          

Op donderdag 16 september wuifden de Montessorianen hun docent en collega Paul Leive uit. Na vele jaren noeste arbeid als docent Duits op het RML gaat hij genieten van zijn pensioen.

Het programma van de middag weerspiegelde op een prachtige manier de persoon die Paul is: geen "gedoe", geen lange rij wachtenden voor de cadeautafel, geen druipende boeketten of  slaapverwekkende redevoeringen, maar een ongedwongen, amusante middag waar iets te beleven en iets te lachen viel. Wie hem een cadeautje wilde geven of iets tegen hem wilde zeggen, moest hem gewoon maar onder de borrel even aanschieten.

   

Een klein aantal programmapunten stond wel vast, te beginnen met een college van bijna een uur door Paul zelf, getiteld "Van Goethe tot Google".
De titel, die hem al fietsend door Den Haag was ingevallen, dwong hem door de schoonheid van de allitteratie om ons mee te nemen op een reis van Goethe naar Google.

Interessant werd de reis voor de toehoorders vooral omdat het Pauls persoonlijke reis was, met zijn eigen hoogte- en dieptepunten en zijn eigen bespiegelingen.
Begin- en eindpunt kwamen bij elkaar door het huiswerk dat we meekregen: ontwerp naar het model van Goethe eens een Mephisto voor in je computer; nee, geen virus, dat is iets heel anders, maar een echt computerduiveltje... 


Een zeer select groepje collega's had het gedaan gekregen dat zij toch een toespraakje mochten houden, maar: "kort en níet vervelend"!

 

Doesjka Lansdaal trakteerde ons op een 5 minuten durende les in close reading van de titel van het gedicht "weggaan". Het woord weggaan bleek voor vele verrassende interpretaties vatbaar, maar toen het publiek zover ging dat het zich ging wagen aan speculaties over de snit en kleur van de zwembroek waarin de heer Leive straks aan een Australisch strand zal liggen, moest de docente ingrijpen.

Hierna nam collega en vriend Bart Hartog op heel persoonlijke wijze afscheid van Paul (maar er staat alweer een aantal gezamenlijke reizen vast...), sprak Hans Verheul als sectiegenoot zijn vakcollega toe, en liet Jan van der Zee een "poëtische brisantbom" vallen met een onnavolgbare voordracht.

   

Rector Hans Luyendijk sloot het officiële gedeelte van de middag af door "een plaatje in plaats van een praatje" en het overhandigen van het cadeau van de school, een schilderij van een winterlandschap, door Paul zelf uitgezocht. Het vriendenboek houdt hij tegoed - mooie aanleiding om gauw weer eens op school langs te komen. Wel had de rector met behulp van Google, helemaal in stijl dus, de voorpagina alvast ontworpen: héél veel kleine foto's vormden samen het gezicht van Paul.

         

Waarmee een bijzonder afwisselende, verrassende en sfeervolle middag ten einde liep en Paul waardig is uitgezwaaid. Het wachten is op zijn e-mailverslagen over hoe het is om met pensioen te zijn - waarbij de lezer er goed aan doet zijn Faust nog eens door te lezen, want wáár zit Mephisto...?

Tijdens de afscheidsmiddag heeft de zoon van Paul, die fotograaf is, een groot aantal mooie foto's gemaakt van de aanwezigen. Mocht iemand prijs stellen op toezending van een foto, neem dan contact op met Paul, bijvoorbeeld per e-mail.