De volgende bijdrage voor de INFO van Lara van den Berg ontvingen we uit Chili net nadat de INFO uitkwam. Lara schreef vorig jaar een stuk in de INFO om financiële bijdragen te verwerven om in het jaar na haar eindexamen een jaar als vrijwilliger naar Chili te gaan. Zij kreeg daarop toen veel reacties.

Op een weekendje weg naar Pucón

Temuco, 3 juni 2003

Waar ik zelf voordat ik wegging nog het meest bang voor was, was de taal. Ik sprak geen word Spaans en hier spreekt bijna niemand Engels. Het was dan ook niet al te makkelijk in het begin, maar met oefenen en veel hulp van anderen heb ik in een korte tijd heel veel woorden en grammatica geleerd. Dat moet ook wel omdat ik hier gewoon van maandag tot en met vrijdag werk en in een huis woon vol Chilenen! Door deze intensieve overgang kwam ik ook meteen in contact met de plaatselijke cultuur, een aspect dat voor mij heel belangrijk was. Ik wilde niet zomaar als reiziger alle touristische plekken zien, maar ik wilde ergens wonen om de mensen en hun gewoontes te leren kennen.

In Temuco werk ik via ´Project Trust´ voor een plaatselijke organisatie ´Hogar de Cristo´. Deze organisatie komt op voor alle armen van Chili, van jong tot oud, van daklozen tot terminale patiënten. Zelf heb ik hiermee in verschillende sectoren gewerkt: kinderen van misbruikte vrouwen, oude oma´s die niemand hebben om hun te verzorgen, kinderen van hele arme families en tot voor kort had ik mijn eigen klasje in een krottenwijk. Nu werk ik samen met een andere lerares in een kleuterklas en ben ik net op bezoek geweest bij een opvanghuis voor aan de drugs verslaafde jongeren (veertien tot en met achttien jaar). Ik vind het ontzettend leuk om al dit werk te doen en ik kan ook duidelijk zien dat ik de mensen echt help. Hogar de Cristo is een hele goede organisatie waar alles goed geregeld is, maar die zeker wel wat extra hulp kan gebruiken.

Via ons werk hebben Alice en ik ook nog wat extra activiteiten kunnen doen voor Hogar de Cristo zoals huizen bouwen en serveren op een benefitdiner. Vooral het bouwen was heel speciaal doordat je duidelijk kon zien hoeveel hoop voor de toekomst dit gaf aan de betreffende families.

Buiten het werken heb ik in de weekenden natuurlijk ook regelmatig uitstapjes gemaakt in de mooie omgeving van Temuco met z´n verschillende vulkanen en grote meren. Alice en ik hebben in onze vakanties de hoofdstad bezocht en zijn we naar het noorden van het land geweest, waar we een auto hebben gehuurd en door de woestijn hebben gereden!

Ik heb hier in deze negen maanden ontzettend veel geleerd. Natuurlijk de taal, maar ook veel andere dingen. Ik weet nu veel meer hoe het is om met weinig geld te leven, maar ik zie ook hoeveel plezier je kan hebben zonder. Als ik naar de Nederlandse familie ga die ik hier heb leren kennen ga ik, voor mijn gevoel, ´naar de rijke buurt´ ookal is dat nog een heel groot verschil met mijn oude leventje in Hillegersberg.

In de krottenwijk gaf ik mijn klasje les in een tochtige kamer van hout waar het soms zo donker was omdat de elektriciteit het weer eens niet deed en waar de oma van de kinderen ´s nachts slaapt op een kapotte bank. Niemand in die wijk heeft een eigen wc, in plaats daarvan staan er buiten drie chemische, verplaatsbare, plastice toiletten die maar een keer per week worden schoongemaakt. Toch was dit klasje voor mij wel een van de leukste projecten, juist omdat de mensen wel heel aardig voor me waren, al zijn onze levenstijlen nog zo verschillend.

Al met al heb ik het hier echt naar mij zin en doe ik zeker hele goede ervaringen op. Als je zelf als scholier aan denk om na de middelbare school een jaar weg te gaan kan ik je dat dan ook in alle opzichten zeker aanbevelen! Ik zou het in ieder geval nooit hebben willen missen en ik weet nu al dat ik het erg moeilijk ga vinden om over drie maanden weer terug naar Nederalnd te gaan.

Voor meer informatie:

mijn e-mailadres: lara_annemijn@hotmail.com