het theater van Justus: 1870 Planken
Onze (bijna oud-)leerling Justus van Dillen heeft de afgelopen maanden een eigen theatertje ingericht in het oude gemaal van Puttershoek. Weliswaar werkte hij samen met drie andere jonge acteurs en een choreografe, maar het viertal moest dan ook letterlijk alles zelf doen: van schroefjes tot kunst, van vloerbedekking tot choreografie, van vergunningen tot koffiezetten, van de mailing tot het uiterst verzorgde programmaboekje.
Het theater, gevestigd in een prachtig oud gemaalgebouw, kreeg de naam 1870 Planken. 1870 naar het jaar waarin het gebouwd is, en de Planken spreken voor zich.
Tussen de bedrijven door deed Justus eindexamen gymnasium, deed auditie en werd aangenomen op de Toneelacademie Maastricht, en repeteerde zijn rollen voor de 1870 Planken. Terwijl het eindexamen nog in volle gang was, ging Justus' theaterprogramma al in première.
Natuurlijk begaven leerlingen en docenten zich in groten getale per fiets, bus of auto naar de Hoekse Waard om te zien hoe het allemaal geworden was.
De bewegwijzering was uitstekend, de ontvangst hartelijk (koffie en cake) en het uitzicht over de weilanden onvergetelijk mooi.
Veel docenten en zelfs oud-docenten van Justus troffen elkaar.
Onder de koffie was er tijd genoeg om het gebouw te bewonderen.
De zware machines, die vroeger in dit gemaal een oorverdovend lawaai gemaakt moeten hebben, stonden nu stoer en stil te glimmen en boden een bijzondere achtergrond voor de heel diverse kunstwerken die muren en ramen sierden.
Het avondvullende programma bestond uit drie onderdelen. Liefde over Lijken was een onthutsend spel voor twee personen, Justus en Marije, over de relatie tussen tweelingbroers en het verschrikkelijke geheim dat zij delen. Er sneuvelde hierbij nogal wat glaswerk...
.... dat vervolgens door toegewijde hulpkrachten nauwkeurig werd opgeruimd, want het dansduet Chaos in Motion dat erop volgde, werd uitgevoerd op blote voeten en dan moest zelfs het kleinste scherfje opgedweild zijn.
Choreografie en dans: Justus en Marije.
En als je zelf de bouwer bent van je eigen theater, dan weet je dat pauze er alleen is voor je publiek. Zelf klim je dan nog even op de ladder om de belichting bij te stellen voor het laatste stuk.
"Met Gesloten Deuren" (Huis Clos) van Sartre werd gespeeld door Robert, Elke, Annejorie en Justus. Het beklemmende "L'enfer, c'est les autres" kwam door het uitstekende spel van deze jonge mensen goed tot zijn recht.
Tot zover Justus' laatste amateurproject: volgend jaar begint zijn vierjarige toneelopleiding in Maastricht.
En dan?
Dan zullen wij over een paar jaar zeggen: "Justus van Dillen, ach ja, die heb ik nog in de klas gehad, of daar heb ik nog mee op school gezeten, en ik weet nog dat ik hem toen hij nog helemaal onbekend was, zal geweest zijn in het voorjaar van 2003, heb zien optreden in Puttershoek, in een zelfgebouwd theatertje..."